Goeie mensen gezien
Gisteren op bezoek bij de familie Weick. Knuffelen met Otis, Ocker aan het huilen maken (hoewel ik er later achter kwam dat hij even om alles moest huilen en niet alleen om mij). Goed gesprek met Nienke en Marnix: wat een leuk gezin daar in het mooie Deventer! Ik vind het altijd heerlijk bij mensen bij wie het huis vol staat met dingen die hun leven illustreren en wat dat betreft is er heel veel te zien bij de familie Weick. Zo'n huis waar je je meteen thuis voelt.
Vandaag ging ik naar Ietje in Mook. Ietje ken ik van mijn studie: ze was daar de eerst die ik sprak, zij en ik zaten samen op de vensterbank op de twaalfde verdieping van het Erasmusgebouw te kletsen en ik was al heel snel dol op haar. We zien elkaar soms heel lang niet en dan nemen we ineens weer contact op en dat was dus vorige week het geval.
Vandaag was een warm bad. Ietje en haar vriend Frans, logeerhond Gaia en ik dronken thee en aten heerlijke kruisbessenvlaai. Daarna kwamen Ietjes zoon, haar schoondochter en één van haar kleindochters en hebben we aan een grote familietafel gezellig zitten eten. Ook bij Ietje in huis is heel veel te zien. Ietje maakt zelf enorm veel moois, vooral etsen en kantwerk en zit vol met mooie verhalen. En daar luister ik graag naar.
Nu ben ik weer thuis. En buiten plenst het. Heerlijk. In mijn kop bruisen de ideeën.

8 August 2011 at 17:27
Voor Ocker is de wereld op het moment om te janken zo onduidelijk. (Dat duurt een week, of twee als we pech hebben, en dan is het weer voor een paar maanden over.)
Helaas geldt dat soms voor ons volwassenen ook. Ik mail je nog!
8 August 2011 at 18:13
‘t Is toch wat, zelfs op mijn 30e maak ik nog sprongetjes in mijn ontwikkeling. *Boink boink* van down naar up naar nog upper. Vanavond een afspraak waar ik best wel wat van verwacht. Ik zeg al een paar jaar dat ik twee dingen heel graag wil. Het ene, een andere baan, is gelukt. Het andere misschien deze week ook
9 August 2011 at 11:51
…………..!!!
Ik ga hier niets gokken of speculeren. Maar ik barst wel uit mijn voegen van nieuwsgierigheid, damnit.
En: als er niets meer te leren overbleef, dan werd het leven ook maar saai en voorspelbaar.
9 August 2011 at 12:17
Fijn, zo’n inspiratievol weekend
En nu ben ik nieuwsgierig…
9 August 2011 at 14:03
Ik ga verhuizen (if all goes well) naar een miniflatje
9 August 2011 at 14:28
Oh.
Ik dacht iets met een manspersoon, haha! (sorry)
Maar verhuizen is een hele goede volgende stap, helemaal mee eens. Wat moet er nu nog gebeuren om alles well te laten verlopen? Dan ga ik heel precies zitten duimen voor je!
9 August 2011 at 15:04
Eigenlijk alleen wat regeldingetje om aan te tonen dat ik het kan betalen. Ik ben eerste gegadigde
9 August 2011 at 17:47
Hoi, wat leuk dat je Ietje hebt gesproken! Ben net vriendjes geworden met haar op LinkedIn. Fijn van dat nieuwe appartement, ik ga heel hard voor je duimen!
9 August 2011 at 18:58
Hee, wat leuk! Dat gaat ineens hard met jou zeg, super!
9 August 2011 at 23:16
Duim duim